Ο γυαλός είχε αρχίσει να στραβώνει απο το καλοκαίρι στην Θεσσαλονίκη και τώρα βεβαιώθηκα για τις υποψίες που είχα.Δεκαπέντε λεπτά κρατουσε το μικρόφωνο εκείνος ο drummer που μάλλον έβγαζε το απωθημένο του που δεν έγινε ποτε τραγουδιστής παρά καταλάβαινε οτι είχε 2 χιλιάδες άτομα απο κάτω.Ο δε τραγουδιστής στον οποίο είχαμε σκάσει 180 ευρώ το μπουκάλι ήταν ατάραχος παίζοντας και γελώντας με τα πρωτοτραπεζωμένα φιλαρακια του αγνοώντας τους 2 χιλιάδες που είχαν πληρώσει το ίδιο αντιτιμο για κάθε φιάλη ή που είχαν ταξιδέψει από την Αθήνα μόνο και μόνο για να τον ακόυσουν.Η φωνή μου ακόυστηκε κάποια στιγμή να φωνάζει...:''εεεεε...σε πληρώνουμε...τραγούδα...'' αλλα μάλλον αγνοήθηκε και συνέχισε ο drummer να ταλαιπωρεί τα αυτια μας...Δεν γαμιεται είπα,τελευται μερα ηταν μπορει να ηθελαν και αυτοι να το διασκεδασουν.Ομως οι υποψιες μου έμειναν...
Και δυστυχως επιβεβαιωθηκαν χειμωνα στην Αθηνα.Ο ίδιος τραγουδιστης εμφανιζόμενος σε γνωστό μαγαζί του κέντρου,κρατωντας τον μικρόφωνο επέλεξε να λέει 1-2 τραγουδια και να μιλαει 5 λεπτα,να λέει 1-2 ακόμα και να μιλάει αλλα 10 λεπτα...και αυτο συνεχίστηκε για μεγάλο μέρος της νύχτας...Υπήρξαν λοιπόν ανθρωποι που δυσανασχετησαν σαν εμένα και του είπαν να τραγουδήσει και όχι να μιλάει και να κάνει αναλύσεις....
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:''Δεν θα τραγουδάμε συνέχεια,δεν είμαστε Juke Box,να λέμε και το ένα τραγουδι,και το άλλο τραγούδι.Εδώ θα λέμε και καμιά μαλακία και σε όποιον δεν αρέσει να πάει απέναντι...'' Τάδε έφη...Νοτης Σφακιανάκης...
Τι λές ρε μεγάλε...όταν σε κάναμε μάγκα με τα λεφτά μας δεν έλεγες να πάμε απέναντι...μας έκανες το juke Box...και ναι ρε Σφακιανάκη,όταν σου πληρώνω 170 ευρω το μπουκάλι θα κάνεις το Juke Box γιατι εγώ ήρθα να ακούσω τραγούδια.Αν ήθελα να ακουσω πολίτική ανάλυση καθόμουν στο σπίτι μου βλέποντας τον Πρετεντέρη και δεν θα πλήρωνα και φράγκο...αντε να εδινα 10 ευρω για σουβλάκια...
Και επειδή μια του κλεφτη...δυο του κλεφτη...τρεις του κλεφτη δεν έχει...η επι 15 χρόνια ''συνεργασία'' μας μόλις έληξε...
Θα ακούω τα τραγουδια σου και θα με αγγιζουν όπως πάντα αλλά από κοντα ποτε ξανα γιατι έπαψες να με σέβεσαι...!!!
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010
Να μην ξεχάσω...
Κυριακή κοντή γιορτη λοιπόν και η μέρα των Αυτοδιοικητικων και Περιφερειακων Εκλογών...φτάνει.Ο πηχαίος τιτλος μας μάρανε...ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ.Εδώ μαντήλι να κλάψουμε δεν έχουμε,σεντόνι να σκεπαστούν θέλουν αυτοί
Πέρασαν και αυτη την εβδομάδα από την τηλεόραση και από τις γειτονιές όλοι.Κάθε καρυδιάς καρύδι...Κόλακες,βρυκόλακες,φτηνοί πολιτικάντηδες,άσχετοι,αμόρφωτοι,φερέφωνα,γλύφτες και ακόλουθοι.Όλοι τους είχαν κάτι διαφορετικό δήθεν να πούν,κατι που δεν το είχαμε ξανακούσει.Γιατι όμως τα δικά μου αυτιά άκουσαν τα ίδια ξανά?Την ίδια οχλαγωγία,τους ίδιους τσακωμούς,το ίδιο ξεκατίνιασμα με την προσθήκη αυτη την φορα 2-3 νέων λέξεων και εφράσεων.Τροικα,μνημόνιο,ΔΝΤ κλπ.
Όπως και άλλες φορές,έτσι και αυτή και οι πρώην και οι νύν ήθελαν να μου θυμίσουν...
Οι πρώην ηθελαν να μου θυμίσουν πόσο καλά τα έκαναν όλα εκεινοι και πόσο σκατά τα κάνουν οι νύν.Οι νύν ήθελαν να μου θυμίσουν πόσο καλά τα κάνουν αυτοί όλα και πόσο σκατά τα έκαναν οι πρώην.Και πάνω που πήγα να μπερδευτώ είπα να θυμηθώ και εγώ μερικά πράγματα που,και ΠΡΩΗΝ και ΝΥΝ, δεν θέλουν να θυμάμαι αλλά εγω θέλω να μην τα ξεχάσω ποτέ...
Να μην ξεχάσω την Κυριακή να ψηφίσω αυτούς που είπαν στα νέα παιδιά οτι η μηνιαία εργασία τους αξίζει...592 ευρώ...!!!
Να μην ξεχάσω να ψηφίσω την Κυριακή αυτούς που μου είπαν με περίσσιο θράσσος πώς...:''ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ''...!!!
Να μην ξεχάσω την Κυριακή να ψηφίσω αυτούς που λένε οτι πρέπει η δική μου γενιά να θυσιάσει πολλά πράγματα απο την ζωή της επειδή έφαγαν τα λεφτά οι προηγούμενες γενιες και για να ζήσουν ΔΗΘΕΝ,καλύτερα οι επόμενες...Και τι θα γίνει με τις δικές μας ζωές ρε μαλάκες...???
Πέρασαν και αυτη την εβδομάδα από την τηλεόραση και από τις γειτονιές όλοι.Κάθε καρυδιάς καρύδι...Κόλακες,βρυκόλακες,φτηνοί πολιτικάντηδες,άσχετοι,αμόρφωτοι,φερέφωνα,γλύφτες και ακόλουθοι.Όλοι τους είχαν κάτι διαφορετικό δήθεν να πούν,κατι που δεν το είχαμε ξανακούσει.Γιατι όμως τα δικά μου αυτιά άκουσαν τα ίδια ξανά?Την ίδια οχλαγωγία,τους ίδιους τσακωμούς,το ίδιο ξεκατίνιασμα με την προσθήκη αυτη την φορα 2-3 νέων λέξεων και εφράσεων.Τροικα,μνημόνιο,ΔΝΤ κλπ.
Όπως και άλλες φορές,έτσι και αυτή και οι πρώην και οι νύν ήθελαν να μου θυμίσουν...
Οι πρώην ηθελαν να μου θυμίσουν πόσο καλά τα έκαναν όλα εκεινοι και πόσο σκατά τα κάνουν οι νύν.Οι νύν ήθελαν να μου θυμίσουν πόσο καλά τα κάνουν αυτοί όλα και πόσο σκατά τα έκαναν οι πρώην.Και πάνω που πήγα να μπερδευτώ είπα να θυμηθώ και εγώ μερικά πράγματα που,και ΠΡΩΗΝ και ΝΥΝ, δεν θέλουν να θυμάμαι αλλά εγω θέλω να μην τα ξεχάσω ποτέ...
Να μην ξεχασω λοιπόν να ψηφίσω αυτούς που είπαν στην γιαγια-Αντριάννα ότι τα 700 ευρώ σύνταξη που ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ είναι μεγάλη ΣΠΑΤΑΛΗ και οτι μπορεί να ζήσει και με πολύ λιγότερα όταν τα 120,000,000 ευρώ σε λογαρισμούς κινητών είναι μια ΛΟΓΙΚΗ δαπάνη.
Δεν θα ξεχάσω Θείε-Νικο να ψηφίσω αυτούς που σε ταλαιπωρουν τόσο καιρό για να σου δώσουν,ΙΣΩΣ, με μεγαλοθυμία την τεράστια συνταξη των 650 ευρω μετα από 40 χρόνια έντιμης εργασίας γιατι τόσα τους περίσσεψαν απο αυτα που έκλεβαν όσα χρόνια.Οταν στό ίδιο μπουρδέλο είναι λογικό ένας βουλευτης να παίρνει σύνταξη μετά απο 8 χρόνια κοπιαστικής ΑΠΟΥΣΙΑΣ απο την Βουλή.Να μην ξεχάσω Μπαμπά να ψηφίσω αυτούς που σου είπαν οτι επειδή είσαι ένας ''προνομιουχος'' συνταξιουχος αφου παίρνεις 680 ευρώ και άρα...ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ ΕΚΑΣ...όταν κάποια ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ επαιρναν επίδομα...ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥΣ
Να μην ξεχάσω να ψηφίσω αυτούς που είπαν στον Σωτηράκη οτι είναι παραλογισμός ο ένας επιπλέον καθηγητής Φυσικής στο σχολείο την στιγμη που είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν 650,000 παραπανίσια ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ...Να μην ξεχάσω την Κυριακή να ψηφίσω αυτούς που είπαν στα νέα παιδιά οτι η μηνιαία εργασία τους αξίζει...592 ευρώ...!!!
Να μην ξεχάσω να ψηφίσω την Κυριακή αυτούς που μου είπαν με περίσσιο θράσσος πώς...:''ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ''...!!!
Να μην ξεχάσω την Κυριακή να ψηφίσω αυτούς που λένε οτι πρέπει η δική μου γενιά να θυσιάσει πολλά πράγματα απο την ζωή της επειδή έφαγαν τα λεφτά οι προηγούμενες γενιες και για να ζήσουν ΔΗΘΕΝ,καλύτερα οι επόμενες...Και τι θα γίνει με τις δικές μας ζωές ρε μαλάκες...???
Να μην ξεχασω....................
Να μην ξεχασω......................
Να μην ξεχάσω......................
Τόσα πολλά είναι αυτά που δεν πρέπει να ξεχάσω ρε Προδότες...
Μα πάνω απο όλα...ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ οτι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ...
πως ΕΣΕΙΣ φταίτε...και όχι ΕΜΕΙΣ...
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010
Αυτο που έχει σημασία...
Βρισκοντας να παρκάρω κάτω από την δουλειά το ολοκαίνουριο Kia σκέφτηκα,''ωραία,θα το προσέχω κιόλας''.Τρομάρα μου...ΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ μια λακούβα στο όλο γυαλάδα και καμάρι Kia.
Είπα από μέσα μου και απέξω μου ότι μπορει να φανταστεί κανεις.Έβρισα τα ''Θεία'',την θεία,τον θείο,την τύχη μου,τα κέρατα μου τα βερνικωμένα.Μέχρι που ήρθε η ώρα να κοιμηθώ το βράδυ δεν το είχα χωνέψει.
Το πρωι που ξύπνησα-πιο ήρεμος πιά-είπα:''ας φτιάχνεται και δεν πειράζει,αυτό έχει σημασία''
Ένα-δυό τηλεφωνήματα το πρωί όλο αγχος και τελικά έμαθα ότι το μέχρι πρότινος τέλειο Kia μπορέι να ξαναγίνει τέλειο χωρίς να μου το μαγαρίσουν.Μιλώντας με αυτόν που θα το φτιάξει μου είπε :''Αδελφέ,κούκλα θα στο κάνω''.Οι ''κούκλες'' όμως κοστίζουν στις μέρες μας και μαθαίνοντας πόσα Euro πρέπει να ακουμπήσω στον τύπο που θα κάνει την δουλεια την πλήρωσε πάλι η θεία,ο θείος,η γειτόνισσα,ο περαστικος αλλά είπα:''Δεν γαμιεται,για τα λεφτά θα σκάσω,αφου φτιάχνεται,αυτό έχει σημασία''.
To ίδιο βράδυ μία οικεία φωνή με ξυπνησε.Μερικά λεπτά αργότερα βρέθηκα μέσα στο Kia με την ζέστη του κρεββατιου ακόμα επάνω μου,να μεταφέρω τον Γερο-Λιαπάτη στον Ευαγγελισμο.Ήμαρτον πιά με αυτό το νοσοκομείο,λές και πρίν πάθει κάτι,διαβάζει στην εφημερίδα τις εφημερίες και αν δεν είναι ο Ευαγγελισμός δεν πάει,αν εφημερεύει ο Ευαγγελίσμός,βουρρρρ μέσα.!!!
Όταν πάρκαρα το αυτοκίνητο έξω από το νοσοκομείο έπεσε το μάτι μου επάνω στην λακούβα:''Για τι μαλακίες έσκαγα το πρωι,ο μπαμπάς να είναι καλά...''
Την άλλη μέρα το πρωί και αφού ο Γερο-Λιαπάτης είχε ολοκληρώσει την ετήσια επίσκεψη του στο Ευαγγελισμό χωρίς προβλήματα,ξεκίνησα να πάω στην δουλειά.Όταν βρέθηκα στο parking ξανά μπροστά μου αυτη επίμονη η λακουβα.Αυτή την φορά δεν τα ακουσε κανείς,ουτε τα ''Θεία'',ουτε η θεία,ούτε κανείς.
Ένα τεράστιο χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη μου,το Kia με την λακούβα μου φάνηκε πιο όμορφο και γυαλιστερό από ποτε.
Ο Γερο-Λιαπάτης είχε φροντίσει να μου θυμίσει αυτό που λέει πάντα η γιαγια-Αντριάννα και εγώ ο έξυπνος την κοροιδευω...''Αυτά είναι λαμαρίνες και φτιάχνονται,εμείς να είμαστε καλά...ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ...''
Αχ ρε Αντριάννα πόσο δίκιο έχεις.Υπόσχομαι ότι δεν θα σε ξανακοροιδέψω όταν θα το ξαναπείς...!!!
Είπα από μέσα μου και απέξω μου ότι μπορει να φανταστεί κανεις.Έβρισα τα ''Θεία'',την θεία,τον θείο,την τύχη μου,τα κέρατα μου τα βερνικωμένα.Μέχρι που ήρθε η ώρα να κοιμηθώ το βράδυ δεν το είχα χωνέψει.
Το πρωι που ξύπνησα-πιο ήρεμος πιά-είπα:''ας φτιάχνεται και δεν πειράζει,αυτό έχει σημασία''
Ένα-δυό τηλεφωνήματα το πρωί όλο αγχος και τελικά έμαθα ότι το μέχρι πρότινος τέλειο Kia μπορέι να ξαναγίνει τέλειο χωρίς να μου το μαγαρίσουν.Μιλώντας με αυτόν που θα το φτιάξει μου είπε :''Αδελφέ,κούκλα θα στο κάνω''.Οι ''κούκλες'' όμως κοστίζουν στις μέρες μας και μαθαίνοντας πόσα Euro πρέπει να ακουμπήσω στον τύπο που θα κάνει την δουλεια την πλήρωσε πάλι η θεία,ο θείος,η γειτόνισσα,ο περαστικος αλλά είπα:''Δεν γαμιεται,για τα λεφτά θα σκάσω,αφου φτιάχνεται,αυτό έχει σημασία''.
To ίδιο βράδυ μία οικεία φωνή με ξυπνησε.Μερικά λεπτά αργότερα βρέθηκα μέσα στο Kia με την ζέστη του κρεββατιου ακόμα επάνω μου,να μεταφέρω τον Γερο-Λιαπάτη στον Ευαγγελισμο.Ήμαρτον πιά με αυτό το νοσοκομείο,λές και πρίν πάθει κάτι,διαβάζει στην εφημερίδα τις εφημερίες και αν δεν είναι ο Ευαγγελισμός δεν πάει,αν εφημερεύει ο Ευαγγελίσμός,βουρρρρ μέσα.!!!
Όταν πάρκαρα το αυτοκίνητο έξω από το νοσοκομείο έπεσε το μάτι μου επάνω στην λακούβα:''Για τι μαλακίες έσκαγα το πρωι,ο μπαμπάς να είναι καλά...''
Την άλλη μέρα το πρωί και αφού ο Γερο-Λιαπάτης είχε ολοκληρώσει την ετήσια επίσκεψη του στο Ευαγγελισμό χωρίς προβλήματα,ξεκίνησα να πάω στην δουλειά.Όταν βρέθηκα στο parking ξανά μπροστά μου αυτη επίμονη η λακουβα.Αυτή την φορά δεν τα ακουσε κανείς,ουτε τα ''Θεία'',ουτε η θεία,ούτε κανείς.
Ένα τεράστιο χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη μου,το Kia με την λακούβα μου φάνηκε πιο όμορφο και γυαλιστερό από ποτε.
Ο Γερο-Λιαπάτης είχε φροντίσει να μου θυμίσει αυτό που λέει πάντα η γιαγια-Αντριάννα και εγώ ο έξυπνος την κοροιδευω...''Αυτά είναι λαμαρίνες και φτιάχνονται,εμείς να είμαστε καλά...ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ...''
Αχ ρε Αντριάννα πόσο δίκιο έχεις.Υπόσχομαι ότι δεν θα σε ξανακοροιδέψω όταν θα το ξαναπείς...!!!
Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009
To Nobel της Ειρήνης...
Έκτακτο δελτίο του Mega...:''To Nobel Ειρηνης απονεμήθηκε στον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για την ''συμβολή'' του στην διεθνή ΕΙΡΗΝΗ''...
Δηλαδή για πόσο μαλάκες μπορεί να μας περνάνε πιά...???
Έδωσαν αυτοί οι ''σοφοι'' της Σουηδικής ''Ακαδημίας'' το βραβείο τους σε έναν άνθρωπο που η χώρα του εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν,στο Ιράκ.Έδωσαν ο βραβείο τους σε έναν άνθρωπο που η χώρα του επιμένει να διατηρεί στρατιωτικές βάσεις σε όλον τον κόσμο εποπτεύοντας δήθεν την Παγκόσμια Ειρήνη.Αυτή η χώρα,τον Πρόεδρο της οποίας βράβευσαν αυτοι οι κόλακες,επιμένει να κρατά ανοιχτό και γεμάτο από αδίκαστους ανθρώπους ένα συγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Γκουαντανάμο.
Του έδωσαν λέει το βραβείο επειδή αναθεωρησε την πολίτική της χώρας του για την αντιπυραυλική ασπίδα και επειδή ξαναρχισε τις συζητησεις και την προσσεγγιση με το Ιράν...
Και θα ξαναπώ...ρε για πόσο μαλάκες μας περνάνε...?Νομίζουν οτι δεν καταλαβαίνουμε οτι η οικονομική κρίση εμποδίζει τα σχέδια τους...???Δεν έχουν τα λεφτα να προωθησουν τα συμφέροντα τους.Διάβαζα πρίν από λίγες μέρες οτι η CIA έχει πληροφορίες οτι το Ιράν δεν προλαβαίνει να φτιάξει μεγάλου βεληνεκούς πυραύλους πρίν απο το 2015...Που σημαίνει...ευχαριστηθειτε την ειρήνη που έφερε η παγκόσμια κρίση...αλλά όταν θα μαζέψουμε τα λεφτά που θέλουμε θα συνεχίσουμε.
Δώθηκε το Nobel Ειρήνης στον Πρόεδρο μιάς χώρας που όταν χρειαστεί να επέμβει κάπου που υπάρχει αυτο το γαμημενο το πετρέλαιο το κάνει χωρίς δευτερη σκέψη και χωρίς χρονοτριβή.
Δώθηκε το Nobel Ειρήνης στον Πρόεδρο μιας χώρας που επιμένει να κλέινει προκλητικά τα μάτια και τα αυτιά της στη χειρότερη ανθρωπιστική τραγωδία του αιώνα.Στο Darfur της Αφρικής αυτη τη στιγμή μετρούν 2,500,000 πρόσφυγες και 400,000 νεκρούς.Αυτοι οι αναίσθητοι χαρτογιακάδες,αντί να δώσουν το Nobel ειρηνης σε αυτους στους ανθρώπους που έχουν κάθε μέρα ανοιχτά τα μάτια τους στους ζωντανούς εφιάλτες,έδωσαν το βραβείο τους σε αυτούς που ανοίγουν τα μάτια τους μόνο όταν ακούνε για πετρέλαιο και δολαρια.Τα κλάμματα των παιδιών στο Darfur δεν τους λένε τίποτα...
Δηλαδή για πόσο μαλάκες μπορεί να μας περνάνε πιά...???
Έδωσαν αυτοί οι ''σοφοι'' της Σουηδικής ''Ακαδημίας'' το βραβείο τους σε έναν άνθρωπο που η χώρα του εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα κατοχής στο Αφγανιστάν,στο Ιράκ.Έδωσαν ο βραβείο τους σε έναν άνθρωπο που η χώρα του επιμένει να διατηρεί στρατιωτικές βάσεις σε όλον τον κόσμο εποπτεύοντας δήθεν την Παγκόσμια Ειρήνη.Αυτή η χώρα,τον Πρόεδρο της οποίας βράβευσαν αυτοι οι κόλακες,επιμένει να κρατά ανοιχτό και γεμάτο από αδίκαστους ανθρώπους ένα συγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Γκουαντανάμο.
Του έδωσαν λέει το βραβείο επειδή αναθεωρησε την πολίτική της χώρας του για την αντιπυραυλική ασπίδα και επειδή ξαναρχισε τις συζητησεις και την προσσεγγιση με το Ιράν...
Και θα ξαναπώ...ρε για πόσο μαλάκες μας περνάνε...?Νομίζουν οτι δεν καταλαβαίνουμε οτι η οικονομική κρίση εμποδίζει τα σχέδια τους...???Δεν έχουν τα λεφτα να προωθησουν τα συμφέροντα τους.Διάβαζα πρίν από λίγες μέρες οτι η CIA έχει πληροφορίες οτι το Ιράν δεν προλαβαίνει να φτιάξει μεγάλου βεληνεκούς πυραύλους πρίν απο το 2015...Που σημαίνει...ευχαριστηθειτε την ειρήνη που έφερε η παγκόσμια κρίση...αλλά όταν θα μαζέψουμε τα λεφτά που θέλουμε θα συνεχίσουμε.
Δώθηκε το Nobel Ειρήνης στον Πρόεδρο μιάς χώρας που όταν χρειαστεί να επέμβει κάπου που υπάρχει αυτο το γαμημενο το πετρέλαιο το κάνει χωρίς δευτερη σκέψη και χωρίς χρονοτριβή.
Δώθηκε το Nobel Ειρήνης στον Πρόεδρο μιας χώρας που επιμένει να κλέινει προκλητικά τα μάτια και τα αυτιά της στη χειρότερη ανθρωπιστική τραγωδία του αιώνα.Στο Darfur της Αφρικής αυτη τη στιγμή μετρούν 2,500,000 πρόσφυγες και 400,000 νεκρούς.Αυτοι οι αναίσθητοι χαρτογιακάδες,αντί να δώσουν το Nobel ειρηνης σε αυτους στους ανθρώπους που έχουν κάθε μέρα ανοιχτά τα μάτια τους στους ζωντανούς εφιάλτες,έδωσαν το βραβείο τους σε αυτούς που ανοίγουν τα μάτια τους μόνο όταν ακούνε για πετρέλαιο και δολαρια.Τα κλάμματα των παιδιών στο Darfur δεν τους λένε τίποτα...
Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009
η Επιστήμη της Χημείας
Η Χημεία είναι η βασική επιστήμη που μελετά τη σύσταση των ουσιών καθώς και τις μετατροπές τους, δηλαδή τις αναδιατάξεις των δομικών συστατικών της ύλης και, μέσω αυτών, τους μετασχηματισμούς που αυτή υφίσταται.
Αυτός είναι ο ορισμός της Χημείας λοιπόν όπως τον βρήκα στο Wikipedia.Η Χημεία είναι ένας μαγικός κόσμος γεμάτος ανατροπές και εκπλήξεις.Ένας κόσμος ανεξάντλητος,όπου όταν νομίζεις οτι τα έχεις ανακαλύψει όλα εμφανίζεται μπροστά σου η απίστευτη ιδέα,το νέο υλικό!!!
Θα έλεγα οτι η Χημεία είναι η Επιστήμη του Ανακατέυματος.Να ξέρεις καλά δηλαδή να ανακατεύεις τα σωστά υλικά.Τα υλικά που θα ταιριάξουν,τα υλικά που οι δεσμοί του ενός θα ενωθούν απόλυτα με τους δεσμούς του άλλο...Αυτή η απιστευτη η Χημεία είναι παντού...γύρω,τριγύρω...Από το πώς θα σταματήσει αυτός ο επίμονος πόνος στο πόδι...μέχρι το πώς θα γίνει λαχταριστό και χρωματιστό ένα μικρό γλυφειτζούρι...
Η Χημεία δυστυχώς είναι αμείλικτη.Είναι σκληρή η πουτάνα...σαν τις κακές πεθερές...Δεν κάνει πίσω με τίποτα...Αν κάτι παραβεί τους νόμους της εκείνη το ξερνάει,το χαρακτηρίζει αταίριαστο και το δειχνει με τον τρόπο της.Όπως με το νερό και το λάδι.Δεν ταιριαζουν ρε παιδι μου,δεν κάνουν μαζί.Το νερό δεν χωνεύει το λάδι και το λάδι δεν γουστάρει το νερό...Όσο και να προσπαθείς να τα κάνεις να ταιριάξουν πάντα θα αποτυγχανουν...Ακόμα και με το Μοulinex Masterchef 350 να τα ανακατέψεις,πάλι νερό και λάδι να δείς στο τέλος!Ο λόγος είναι απλός...Η Χημεία τους το απαγορεύει ρητά,απλά δεν τα θέλει μαζί αυτά τα 2...
Η νομοι της Χημείας έχουν και την καλή τους πλευρα.Όταν το οξυγόνο βρεθει μαζί με το υδρογόνο...είναι η μοίρα τους να ενωθούν,να γίνουν ένα.Δεν μπορούν τα πούστικα να είναι χωρισμένα.Δεν μπορούν να τα μόρια τους να αντισταθούν στην έλξη,θα γίνουν νερό ο κόσμος να χαλάσει γιατι τα γράφουν όλα στα αρχίδια τους και υπακούν στους νόμους της Χημείας...
Η Χημεία είναι και εκρηκτική επιστήμη...Όταν θα αναμείξεις τα κατάλληλα υλικα μπορείς να πάρεις ένα ωραιότατο και εκρηκτικότατο ΤΝΤ και τότε...ΜΠΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜ.Της πουτάνας το κάγκελο,της τρελής τα μαλλιά.Γιαυτό υπάρχουν και υλικά που πρέπει να είναι μακρυά και αγαπημένα...Υπακούν απόλυτα στους νόμους της ΚΑΡΙΟΛΑΣ της Χημείας αλλα...Μακρυα και αγαπημένα...σαν το τραγούδι της Ολυμπιου...
Μέχρι και στο εγκεφαλό σου κουμάντο κάνει η Χημεία...Εκείνη αποφασίζει για την διαθεσή σου...Εκείνη διαφεντεύει την σκέψη σου...Ακόμα και για τις καύλες σου...εκείνη αποφασίζει...Αν έχει καύλες εκείνη,έχεις και εσύ...Οι πουτάνες οι Φερομόνες βλέπεις!!!Όταν εκείνες πλυμμηρίσουν το κεφάλι σου θα σε πιάσει η τρέλα της επιθυμίας...Οι Φερομόνες του Γατόπαρδου που λέει και το ''Αρκουδίνι'' Μάκης Κοτσάμπασης...
Η Χημεια τελικά δεν είναι Επιστήμη.Είναι δυνάστης...Ένας σκληρός και απόλυτος Αφέντης που σου επιβάλλεται και απαιτεί από σένα ένα και μόνο πράγμα...
Να παραδοθείς στις επιθυμίες της...
Αυτός είναι ο ορισμός της Χημείας λοιπόν όπως τον βρήκα στο Wikipedia.Η Χημεία είναι ένας μαγικός κόσμος γεμάτος ανατροπές και εκπλήξεις.Ένας κόσμος ανεξάντλητος,όπου όταν νομίζεις οτι τα έχεις ανακαλύψει όλα εμφανίζεται μπροστά σου η απίστευτη ιδέα,το νέο υλικό!!!
Θα έλεγα οτι η Χημεία είναι η Επιστήμη του Ανακατέυματος.Να ξέρεις καλά δηλαδή να ανακατεύεις τα σωστά υλικά.Τα υλικά που θα ταιριάξουν,τα υλικά που οι δεσμοί του ενός θα ενωθούν απόλυτα με τους δεσμούς του άλλο...Αυτή η απιστευτη η Χημεία είναι παντού...γύρω,τριγύρω...Από το πώς θα σταματήσει αυτός ο επίμονος πόνος στο πόδι...μέχρι το πώς θα γίνει λαχταριστό και χρωματιστό ένα μικρό γλυφειτζούρι...
Η Χημεία δυστυχώς είναι αμείλικτη.Είναι σκληρή η πουτάνα...σαν τις κακές πεθερές...Δεν κάνει πίσω με τίποτα...Αν κάτι παραβεί τους νόμους της εκείνη το ξερνάει,το χαρακτηρίζει αταίριαστο και το δειχνει με τον τρόπο της.Όπως με το νερό και το λάδι.Δεν ταιριαζουν ρε παιδι μου,δεν κάνουν μαζί.Το νερό δεν χωνεύει το λάδι και το λάδι δεν γουστάρει το νερό...Όσο και να προσπαθείς να τα κάνεις να ταιριάξουν πάντα θα αποτυγχανουν...Ακόμα και με το Μοulinex Masterchef 350 να τα ανακατέψεις,πάλι νερό και λάδι να δείς στο τέλος!Ο λόγος είναι απλός...Η Χημεία τους το απαγορεύει ρητά,απλά δεν τα θέλει μαζί αυτά τα 2...
Η νομοι της Χημείας έχουν και την καλή τους πλευρα.Όταν το οξυγόνο βρεθει μαζί με το υδρογόνο...είναι η μοίρα τους να ενωθούν,να γίνουν ένα.Δεν μπορούν τα πούστικα να είναι χωρισμένα.Δεν μπορούν να τα μόρια τους να αντισταθούν στην έλξη,θα γίνουν νερό ο κόσμος να χαλάσει γιατι τα γράφουν όλα στα αρχίδια τους και υπακούν στους νόμους της Χημείας...
Η Χημεία είναι και εκρηκτική επιστήμη...Όταν θα αναμείξεις τα κατάλληλα υλικα μπορείς να πάρεις ένα ωραιότατο και εκρηκτικότατο ΤΝΤ και τότε...ΜΠΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜ.Της πουτάνας το κάγκελο,της τρελής τα μαλλιά.Γιαυτό υπάρχουν και υλικά που πρέπει να είναι μακρυά και αγαπημένα...Υπακούν απόλυτα στους νόμους της ΚΑΡΙΟΛΑΣ της Χημείας αλλα...Μακρυα και αγαπημένα...σαν το τραγούδι της Ολυμπιου...
Μέχρι και στο εγκεφαλό σου κουμάντο κάνει η Χημεία...Εκείνη αποφασίζει για την διαθεσή σου...Εκείνη διαφεντεύει την σκέψη σου...Ακόμα και για τις καύλες σου...εκείνη αποφασίζει...Αν έχει καύλες εκείνη,έχεις και εσύ...Οι πουτάνες οι Φερομόνες βλέπεις!!!Όταν εκείνες πλυμμηρίσουν το κεφάλι σου θα σε πιάσει η τρέλα της επιθυμίας...Οι Φερομόνες του Γατόπαρδου που λέει και το ''Αρκουδίνι'' Μάκης Κοτσάμπασης...
Η Χημεια τελικά δεν είναι Επιστήμη.Είναι δυνάστης...Ένας σκληρός και απόλυτος Αφέντης που σου επιβάλλεται και απαιτεί από σένα ένα και μόνο πράγμα...
Να παραδοθείς στις επιθυμίες της...
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009
Τα 30...
Πριν από 30 χρόνια λοιπον αποφάσισα ότι ηρθε η ώρα να λυτρώσω την Κυρα-Μαρία και τον γιατρο...Και όταν λέω αποφάσισα το εννοώ..Εγώ ήθελα και βγήκα..δεν ήρθε η ώρα μου...Ακόμα να κατάλαβετε τι θέλω να πώ...???
Αν ήμουν ένα νορμάλ νεογέννητο,όλοι εσείς θα μου ευχόσασταν το προηγούμενο μήνα...Αλλά ήμουν τρελόπαιδο απο κούνια...ή μάλλον...από κοιλια...
Όπως έλεγε και το ''απολυτήριο'' του μαιευτηρίου:''ΜΗΝΕΣ ΚΥΗΣΗΣ 10 !!!!!!"
Χαχαχαχαχα....ακου εκεί 10???Καταλαβες φίλε μου,τα είχε βρει ο μάγκας ζεστα και βολικά εκει μέσα και δεν έλεγε να βγει.Ακόμα και τα νευρα του γιατρού είχαν σπάσει.Βλέπεις,το μαλακισμενο περίμενε ο κακομοιρης για να πάει διακοπες.Και σιγά μην έβγαινα...με ταιζαν με ποτιζαν και πάνω από όλα ...δεν με ζόριζαν.Και τώρα θα ρωτήσει κάποιος:Γιατι βγηκες ρε νουμερο?Λυπήθηκα την Κυρα-Μαρία που είχε γίνει σαν την μπάλα της Nivea.Ακόμα έχω την φωνή της στα αυτια μου να μου λέει:Τι θα γίνει ρε μάγκα,θα βγείς ποτε να δούμε τι φτιάχναμε τόσους μήνες???
Και να που εμφανίστηκα μπροστα τους.Πριν από 30 χρόνια εμφανίστηκα μπροστά τους κοτσωνάτος,κορδονάτος.Άραγε πώς να φαινόμουν στα μάτια τους τότε και πώς να φαίνομαι τώρα???Η απορία αυτή μου λυνεται κάθε μέρα της ζωής του Σωτήρη...Από την μέρα που τον είδαμε στο μαιευτήριο ήταν ένα μικρό αλλά παντοδύναμο πλάσμα που όμως ακόμα μέχρι τώρα που είναι ένα 14χρονο γαιδούρι είναι πάντα το μωρό μας.Έτσι με βλέπουν και εκείνοι...χαχαχα...το μωρό τους!!!
Κλείνω λοιπόν τα 30 και αρχίζω να περπατάω τα 31...και όλοι εσείς δεν χάσατε την ευκαιρία,τα άκουσα όλα:παππούλη,κωλόγερε...Σκατά στα μούτρα σας!!!
Στα 30 λοιπόν φέρνεις τα πάνω-κάτω...
διαλέγεις και από τα πάνω και από τα κάτω...
κοιτάς μόνο πάνω και δεν σε παίρνει από κάτω...
Όλα αυτα στα 30 που όλοι και όλα σου λένε να ησυχάσεις εσύ λες:Δεν γαμιέται αν δεν τα κάνω τώρα,πότε θα τα κάνω???
Όλα αυτα στα 30 που η γιαγια-Αντριάννα θέλει να έρθει η σειρά μου να παντρευτώ μια καλή νοικοκυρα επειδή έτσι ήταν στα χρόνια της.
Όλα αυτα στα 30 που ο Γερο-Λιαπάτης επιμενει:''φτάξε πρώτα την δουλειά σου και μετά όλα τα αλλα''...
Τελικά όμως,μόνο οι άλλοι καταλβαίνουν οτι είμαι στα 30...Εγώ χαμπάρι δεν έχω πάρει.Ούτε μέσα μού,ούτε έξω μου.Λίγο πρίν τα 30 κατάλαβα ότι,ναι ρε πούστη μου,δεν έχω μεγαλώσει.
Ότι ακόμα έχω την νεανική μου τρέλα μέσα μου.Οτι ακόμα μπορώ τρώω τα γαρύφαλλα στα μπουζούκια,ότι ακόμα μπορω να ακούω την μουσική ΤΕΡΜΑ και να γράφω τους γειτονες στα παπαρια μου,οτι ακόμα μπορώ να κάνω κωλοτούμπες στην θάλασσα και να καταβρέχω την διπλανη κυρία που κρυώνει.Φυσικά δεν θα μπορούσα να ξεχάσω το καλύτερο...Κατάλαβα οτι ακόμα με τρελαινει να παίζω Pro με τα ξαδεράκια μου...να βάζει γκόλ ο Rooney στο 90' και να πανυγηρίζω λές και είμαι μέσα στο γήπεδο...
Για να μην χάσω τίποτα από όλα αυτα θα κοιτάω πάντα πάνω και δεν θα με παιρνει από κάτω...Θα αφήνω αυτούς που δεν με καταλαβαίνουν,να με κοιτάνε με βλέμμα έντονο και επίμονο γεμάτο απορίες και ερωτηματικά...λές και θέλουν να μαθουν όλα τα μυστικα μου μονο μιάς!!!
Αν ήμουν ένα νορμάλ νεογέννητο,όλοι εσείς θα μου ευχόσασταν το προηγούμενο μήνα...Αλλά ήμουν τρελόπαιδο απο κούνια...ή μάλλον...από κοιλια...
Όπως έλεγε και το ''απολυτήριο'' του μαιευτηρίου:''ΜΗΝΕΣ ΚΥΗΣΗΣ 10 !!!!!!"
Χαχαχαχαχα....ακου εκεί 10???Καταλαβες φίλε μου,τα είχε βρει ο μάγκας ζεστα και βολικά εκει μέσα και δεν έλεγε να βγει.Ακόμα και τα νευρα του γιατρού είχαν σπάσει.Βλέπεις,το μαλακισμενο περίμενε ο κακομοιρης για να πάει διακοπες.Και σιγά μην έβγαινα...με ταιζαν με ποτιζαν και πάνω από όλα ...δεν με ζόριζαν.Και τώρα θα ρωτήσει κάποιος:Γιατι βγηκες ρε νουμερο?Λυπήθηκα την Κυρα-Μαρία που είχε γίνει σαν την μπάλα της Nivea.Ακόμα έχω την φωνή της στα αυτια μου να μου λέει:Τι θα γίνει ρε μάγκα,θα βγείς ποτε να δούμε τι φτιάχναμε τόσους μήνες???
Και να που εμφανίστηκα μπροστα τους.Πριν από 30 χρόνια εμφανίστηκα μπροστά τους κοτσωνάτος,κορδονάτος.Άραγε πώς να φαινόμουν στα μάτια τους τότε και πώς να φαίνομαι τώρα???Η απορία αυτή μου λυνεται κάθε μέρα της ζωής του Σωτήρη...Από την μέρα που τον είδαμε στο μαιευτήριο ήταν ένα μικρό αλλά παντοδύναμο πλάσμα που όμως ακόμα μέχρι τώρα που είναι ένα 14χρονο γαιδούρι είναι πάντα το μωρό μας.Έτσι με βλέπουν και εκείνοι...χαχαχα...το μωρό τους!!!
Κλείνω λοιπόν τα 30 και αρχίζω να περπατάω τα 31...και όλοι εσείς δεν χάσατε την ευκαιρία,τα άκουσα όλα:παππούλη,κωλόγερε...Σκατά στα μούτρα σας!!!
Στα 30 λοιπόν φέρνεις τα πάνω-κάτω...
διαλέγεις και από τα πάνω και από τα κάτω...
κοιτάς μόνο πάνω και δεν σε παίρνει από κάτω...
Όλα αυτα στα 30 που όλοι και όλα σου λένε να ησυχάσεις εσύ λες:Δεν γαμιέται αν δεν τα κάνω τώρα,πότε θα τα κάνω???
Όλα αυτα στα 30 που η γιαγια-Αντριάννα θέλει να έρθει η σειρά μου να παντρευτώ μια καλή νοικοκυρα επειδή έτσι ήταν στα χρόνια της.
Όλα αυτα στα 30 που ο Γερο-Λιαπάτης επιμενει:''φτάξε πρώτα την δουλειά σου και μετά όλα τα αλλα''...
Τελικά όμως,μόνο οι άλλοι καταλβαίνουν οτι είμαι στα 30...Εγώ χαμπάρι δεν έχω πάρει.Ούτε μέσα μού,ούτε έξω μου.Λίγο πρίν τα 30 κατάλαβα ότι,ναι ρε πούστη μου,δεν έχω μεγαλώσει.
Ότι ακόμα έχω την νεανική μου τρέλα μέσα μου.Οτι ακόμα μπορώ τρώω τα γαρύφαλλα στα μπουζούκια,ότι ακόμα μπορω να ακούω την μουσική ΤΕΡΜΑ και να γράφω τους γειτονες στα παπαρια μου,οτι ακόμα μπορώ να κάνω κωλοτούμπες στην θάλασσα και να καταβρέχω την διπλανη κυρία που κρυώνει.Φυσικά δεν θα μπορούσα να ξεχάσω το καλύτερο...Κατάλαβα οτι ακόμα με τρελαινει να παίζω Pro με τα ξαδεράκια μου...να βάζει γκόλ ο Rooney στο 90' και να πανυγηρίζω λές και είμαι μέσα στο γήπεδο...
Για να μην χάσω τίποτα από όλα αυτα θα κοιτάω πάντα πάνω και δεν θα με παιρνει από κάτω...Θα αφήνω αυτούς που δεν με καταλαβαίνουν,να με κοιτάνε με βλέμμα έντονο και επίμονο γεμάτο απορίες και ερωτηματικά...λές και θέλουν να μαθουν όλα τα μυστικα μου μονο μιάς!!!
Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009
Τα Γεμιστα της Κυρα-Μαρίας...
Τιμής ένεκεν λοιπόν,δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω το blog μου με άλλο θέμα παρά τα διάσημα,πλέον,Γεμιστά της Κυρα-Μαρίας...
Που λές Κυρα-Μαρία,σήμερα το πρωί βρέθηκα να πίνω καφέ με έναν φίλο που κρατούσε πατερίτσες.Βλέπεις και αυτός ο μαλάκας τόσα χρόνια που έτρωγε το ξύλο της αρκούδας δεν είχε πάθει τίποτα,τώρα που του έκλεισε η τύχη το μάτι πήγε και σακατευτηκε από μόνος του.
Πίνοντας τον καφέ μου Κυρα-Μαρία μου ήρθε μια απίστευτη πείνα.Ένιωθα το στομάχι μου να παίζει καστανιέτες και τότε μου σφηνώθηκε στο μυαλό η εικόνα ενός ΜΕΓΑΛΟΥ ταψίου τιγκα στα ΓΕΜΙΣΤΑ...!!!Ντοματούλες,μελιτζάνες και πιπεριες ...σαν όνειρο ήρθαν στο μυαλό μου και όντως ήταν απλά ένα όνειρο...Απλά όνειρο Κυρα-Μαρία γιατί εσύ είσαι στη Κερατέα και κάνεις τα μπάνια σου με τον Γερο-Λιαπάτη και τον ''Ντιόγο'' και εγώ κάνω τον φύλακα στην Καισαριανή και δουλεύω...(τι Αφεντικό έχω στο κεφάλι μου δεν σου λέω...θα στα πώ σε επόμενο οίστρο)...
Και όταν φεύγει το όνειρο τί έρχεται...Εφιάλτης...Και ο εφιάλτης ήταν ένα παλιο-Club Sandwich στο Avanti...Ακούς εκει χρόνια που τα φέραμε,που λέει και η Αντριάννα,η Κυρα-Μαρία να μου μπαναρίζεται και να έχει γίνει σαν την Βασίλισσα των Ζουλού από το μάυρισμα και εγώ,ο Τάλαρος ,αντί να τρώω ΓΕΜΙΣΤΑ,να τρώω Club Sandwich.
Άντε και το ΄φαγα το παλιο-club,τι κατάλαβα?Απλά γέμισα το στομάχι μου,απλά ικανοποίησα το βίτσιο του εγκεφάλου μου,που μου έλεγε:''Φάε,φάε κάτι,φάε ότι βρείς...Αφού δεν είναι εδώ η Κυρα Μαρία να ικανοποιήσει τον δικό σου ουρανίσκο,ικανοποίησε τήν δικη μου θέληση''.
Μήπως όμως η Κυρα-Μαρία δεν ικανοποιεί απλα τον ουρανίσκο μου???Τα ίδια ΓΕΜΙΣΤΑ από ένα άλλο χέρι θα ήταν το ίδιο νόστιμα???Ο ίδιος εγκέφαλος που επέμενε πεισματικα να φάω εκείνο το club,τώρα μου απαντα με απίστευτες ερωτήσεις:''Ρε βλαμμένε άνθρωπε,αν τα γεμιστά δεν στα φέρει η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ θα είναι το ίδιο νόστιμα???Ρε κοιλιοδουλε,αν δεν κάτσει η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ δίπλα σου την ώρα που τα τρώς αυτα τα γαμημένα τα γεμιστα,μόνο και μόνο για να μην φάς μόνος σου,θα είναι το ίδιο νόστιμα???Αν δεν είναι εκεί να σε χαιδεψει την ώρα που τρώς και να σε ρωτήσει με εκείνο το γεμάτο απορία ύφος:''Μωρό μου,σου αρέσουν?''(λές και δεν ξέρει οτι για ακόμα μια φορά έχει κάνει τον ουρανίσκο μας να χύσει),πές μου ρε άνθρωπε...θα είναι το ίδιο νόστιμα τα γεμιστα?Και όταν εσύ θα έχεις πρηστεί σαν φίδι,(τρωγοντας λαίμαργα μονομιας 4 ντομάτες 3 πιπεριες και 7 μελίτζάνες),αν δεν ειναι η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ εκεί σαν κλασσικη ελληνίδα μάνα σε ρωτήσει:''Χόρτασες,να σου βάλω κι άλλο???...πές μου ρε χαζέ,θα είναι το ιδιο νόστιμα αυτα τα περιφημα γεμιστα?
Ε λοιπόν ΟΧΙ, τα γεμιστα αυτα χωρίς το χαμόγελο,την ζεστασιά και την ΑΓΑΠΗ της Κυρα-Μαρίας θα ήταν άνοστα,άγευστα και αδιάφορα...σαν εκείνο το Club στο Αvanti...
Γιατι στη τελικη,τα γαμημένα τα γεμιστα γεμίζουν απλα την κοιλία μου...
Η ΜΑΝΑ μου,γεμίζει την ζωή μου...
Υ.Γ:Μάνα,στείλε κανένα ταψί γεμιστά γιατί θα λυσσάξουμε της πείνας...
Που λές Κυρα-Μαρία,σήμερα το πρωί βρέθηκα να πίνω καφέ με έναν φίλο που κρατούσε πατερίτσες.Βλέπεις και αυτός ο μαλάκας τόσα χρόνια που έτρωγε το ξύλο της αρκούδας δεν είχε πάθει τίποτα,τώρα που του έκλεισε η τύχη το μάτι πήγε και σακατευτηκε από μόνος του.
Πίνοντας τον καφέ μου Κυρα-Μαρία μου ήρθε μια απίστευτη πείνα.Ένιωθα το στομάχι μου να παίζει καστανιέτες και τότε μου σφηνώθηκε στο μυαλό η εικόνα ενός ΜΕΓΑΛΟΥ ταψίου τιγκα στα ΓΕΜΙΣΤΑ...!!!Ντοματούλες,μελιτζάνες και πιπεριες ...σαν όνειρο ήρθαν στο μυαλό μου και όντως ήταν απλά ένα όνειρο...Απλά όνειρο Κυρα-Μαρία γιατί εσύ είσαι στη Κερατέα και κάνεις τα μπάνια σου με τον Γερο-Λιαπάτη και τον ''Ντιόγο'' και εγώ κάνω τον φύλακα στην Καισαριανή και δουλεύω...(τι Αφεντικό έχω στο κεφάλι μου δεν σου λέω...θα στα πώ σε επόμενο οίστρο)...
Και όταν φεύγει το όνειρο τί έρχεται...Εφιάλτης...Και ο εφιάλτης ήταν ένα παλιο-Club Sandwich στο Avanti...Ακούς εκει χρόνια που τα φέραμε,που λέει και η Αντριάννα,η Κυρα-Μαρία να μου μπαναρίζεται και να έχει γίνει σαν την Βασίλισσα των Ζουλού από το μάυρισμα και εγώ,ο Τάλαρος ,αντί να τρώω ΓΕΜΙΣΤΑ,να τρώω Club Sandwich.
Άντε και το ΄φαγα το παλιο-club,τι κατάλαβα?Απλά γέμισα το στομάχι μου,απλά ικανοποίησα το βίτσιο του εγκεφάλου μου,που μου έλεγε:''Φάε,φάε κάτι,φάε ότι βρείς...Αφού δεν είναι εδώ η Κυρα Μαρία να ικανοποιήσει τον δικό σου ουρανίσκο,ικανοποίησε τήν δικη μου θέληση''.
Μήπως όμως η Κυρα-Μαρία δεν ικανοποιεί απλα τον ουρανίσκο μου???Τα ίδια ΓΕΜΙΣΤΑ από ένα άλλο χέρι θα ήταν το ίδιο νόστιμα???Ο ίδιος εγκέφαλος που επέμενε πεισματικα να φάω εκείνο το club,τώρα μου απαντα με απίστευτες ερωτήσεις:''Ρε βλαμμένε άνθρωπε,αν τα γεμιστά δεν στα φέρει η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ θα είναι το ίδιο νόστιμα???Ρε κοιλιοδουλε,αν δεν κάτσει η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ δίπλα σου την ώρα που τα τρώς αυτα τα γαμημένα τα γεμιστα,μόνο και μόνο για να μην φάς μόνος σου,θα είναι το ίδιο νόστιμα???Αν δεν είναι εκεί να σε χαιδεψει την ώρα που τρώς και να σε ρωτήσει με εκείνο το γεμάτο απορία ύφος:''Μωρό μου,σου αρέσουν?''(λές και δεν ξέρει οτι για ακόμα μια φορά έχει κάνει τον ουρανίσκο μας να χύσει),πές μου ρε άνθρωπε...θα είναι το ίδιο νόστιμα τα γεμιστα?Και όταν εσύ θα έχεις πρηστεί σαν φίδι,(τρωγοντας λαίμαργα μονομιας 4 ντομάτες 3 πιπεριες και 7 μελίτζάνες),αν δεν ειναι η ΚΥΡΑ-ΜΑΡΙΑ εκεί σαν κλασσικη ελληνίδα μάνα σε ρωτήσει:''Χόρτασες,να σου βάλω κι άλλο???...πές μου ρε χαζέ,θα είναι το ιδιο νόστιμα αυτα τα περιφημα γεμιστα?
Ε λοιπόν ΟΧΙ, τα γεμιστα αυτα χωρίς το χαμόγελο,την ζεστασιά και την ΑΓΑΠΗ της Κυρα-Μαρίας θα ήταν άνοστα,άγευστα και αδιάφορα...σαν εκείνο το Club στο Αvanti...
Γιατι στη τελικη,τα γαμημένα τα γεμιστα γεμίζουν απλα την κοιλία μου...
Η ΜΑΝΑ μου,γεμίζει την ζωή μου...
Υ.Γ:Μάνα,στείλε κανένα ταψί γεμιστά γιατί θα λυσσάξουμε της πείνας...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)